DR.ÖZGÜR EKER

HEKİM KALAYIM

Ben ne zorluklar aştım ki bir meslek sahibi olayım.

Şimdi işsizlikten mi korkarım ki yeminimi unutup cayayım.

Ben kolay lokma mıyım ki düzenin yalayıp yuttuklarına uyayım.

Hekimlerden hekimlikten yeminimden kendimden utanayım.

Hekim gibi hekim olamamaktansa hiç yapmayayım.

Varsın bilezik dursun yastık altında soran olursa 24 ayar deriz.

Dr.ÖZGÜR EKER

 

diğer videolar aşağıda

KUZEN AVUSTRALYA’YA                                                               TO COUSIN AUSTRALIA

 

Biz onlara yılan soyu dedik,                                                      We called them ‘snake-born’

Onlar bize yamyam dedi.                                                          They called us ‘cannibal’

Çarpıtışça anladık ki                                                                 But we realized while the war rages on

Anzaklar da bizde yiğittik.                                                        Both Anzacs and us are heroes

Birbirimize hediyeler attık,                                                       We throw gifts each other

Yaklaşınca gönüllerin arası.                                                       As hearts get nearer

Türkü söyledik,gitar dinledik,                                                   We sang song and listen to guitar

gece ateşkeste iki siper arası.                    Through the two trenches at night in the ceasefire.

Ateşkes arası ölenleri defnettik.                                           And we buried deaths in the ceasfire

Kopmuş eller kollar bacaklar.                                             Severed hands, arms and legs

Kimin elli kimin kolu belli mi bilemedik?                          Whose hand, whose arm is it?

We couldn’t know which one is the right one.

Gövde başına bir ona bir buna pay ettik.                              We shared them one by one to per body

Birinin uzvu öbüründe defnettik.                                         Buried them with one’s limb on the other’s Bodie’s

Bomba hafriyatı altında kalanlar,                                         Those who swallowed by bombing rubble

müşterek toplu mezarlarda yatanlar,                                    Those who laid down in common graves

artık tek vücut tek iskelet yatarlar.                                      Are now lying as one body and one skeleton

Kimin nesi kaldıysa karıştık gittik.                                        We are all mixed if anything remains

Ayrışmak tekrar bütün olabilmek,                                         Now to seperate and to recollect again

artık ancak Allahın huzurunda,                                             in the presence of God

hesap gününün sırrında yatar.                                      Conceal the secret of the Day of Judgment at all

 

Anzaklarla kaynaştık gittik.                                                  We all mixed with Anzac’s

Biz atalarınızı yek vücut ettik .                                            Made up your fathers to be united

Nefretimizi gömdük,terk ettik.                                            Buried our hatred, abandoned them all

bağımsızlığın, vatanın değerini                                            the worth of independance and motherland

Anzaklara örnek olup biz öğrettik.                                       It is we who are as a model taught to Anzac’s

İki tarafta birer nesil kaybettik.                                           Both sides lost their generation

İki kardeş Vatan elde ettik.                                                  We won two brother-homeland

Akan kanlarımız yerde karıştı.                                              Our flowing blood is blended in the ground

Birbirimizi kan kardeşi ettik.                                                We made each others a blood brother

Savaşın acısını unutmayın diye.                                            Just you don’t forget the pain of the war

Biz kan kardeşiyiz diyerek sizleri.                                         Saying to all of you we were blood brothers

 

 

Birinin kolu öbürünün omuzun da                                    The arm of one is on the shoulders of other’s

ötekinin bacağı diğerinin dizinde                                           The leg of one is on the knee of other’s

yapışmış kaynaşmış yek vücut yatan                                      That stucked, combined, lying united

ortak atadan iki kuzen ilan ettik.                                   We declared two cousin from a common ancestors

Kaç kez değişirse değişsin dünyada düzen.                   No matter how many times world system is changed.

Çıkmasın aranızda bir daha birbirini üzen.                   We wish no one upset each other would not come out

Eğer varsa Gelibolu nasıl merak eden.                             If there is anybody wondering how Gallipoli has

Artık kanlı cıvık çamurdan eser yok.                                no trace of bloody, slurry soggy at all

Baharda Gelibolu’nun tepelerinde                                   On the hill of Gallipoli in spring

bomba, mayın,top,tüfek yerine                                          Instead of bomb, mine, gun, rifle

kır çiçekleri patlar kırmızı beyaz mavi.                            Field flowers bloom; red, white and blue

“İkimizin de beyazı anlımız kadar ak”                              Like saying ‘the white in both of us is

der gibi                                                                                            as stainless as our honour’

sert bahar rüzgarıyla bayrak gibi                                   Like flag waving by violent autumn wind

dalgalanan binlerce kır çiçeği.                                         Thousands of waving field flowers

Sanki yarısı su üstünde yüzer gibi.                                    Life half of it swim on the water

Parlak göz alıcı renkleri haykırır.                                    It cry out sparkling, brilliant colors

“Hangimiz Mehmet hangimiz Joe                                Like saying ‘which one of us is Mehmet,

bilin bakalım der” gibi.                                                      which one of us is Joe, guess’

Keklikler öter durur susmadan                                   Partridges keep on chuckling, without breaking

“gururla bak”, “gururla bak” der gibi.                            Like saying ‘Look at proudly, at proudly’

Yaşlı kaplumbağalar toslaşır,                                         Old turtles toss each other,

“biz göğüs göğüse çarpışan                                             Like saying ‘Coming to hand-to-hand fight

ne yiğitler gördük” der gibi.                                             what heroes we’ve seen there’

Kekik kokusu gelir yerden                                                From ground thyme odor gives out

“bir zamanlar et” yedim der gibi.                                     Like saying ‘I aet once flesh’

Tavşanlar çıkar çukurlardan korkusuz                           Rabits come out from holes fearlessly

Buradan çıkanlar aslandır der gibi.                            Like saying ‘Those coming out from here is lion’

Yeşil ölüm sinekleri yok artık                                          There are no green death flies at all

Yeşil başlı iri kertenkeleler dolaşır.                                  But green head lizards go around

Başları dik “onları ben yedim “der gibi.                        like saying honourably ‘I aet them all’

Artık bal arıları kelebekler dolaşır,                                   Now honey bees, butterflies fly

çiçekten çiçeğe sıhhiye telaşı gibi.                          from flowers to flowers like hurrying of medics

 

 

 

Mart rüzgarı sert eser                                                       Wind of March blows violently

savrulan kum taneleri                                                       Granules of blown sand

yaprakları deler kurşun gibi.                                            Make a hole in leaves like a bullet

Sesi “artık barışşşş” der gibi.                                           Its voice like saying ‘Now peace!’

gökten yağan çiviler yerine                                            Instead of the dropen nails from the sky

Ilık nisan yağmurları gelir                                                Warm April rain pour down

yetimlerin göz yaşları gibi.                                              Like tears of orphans

Yaz gelince bakar yerden                                              As summer comes uncollected olives

toplanmamış zeytin taneleri.                                           Looks from the ground

Bir zamanlar açık kalmış                                                  like black and green eyes

kara ,yeşil gözler gibi.                                                   once upon a time they are slightly ajar

Ağustos böcekleri öter.                                                         Cicadas sing ‘call, call, call’

Bize gidenleri “çağır,çağır” der gibi.                              like saying us those who have gone

Kuraklık gelince çayırlar                                                  When drought comes the meadows

sararır Joe’nun saçları gibi.                                                  Turn yellow like John’s hair

Hem kardeş hem tek vücut                                                  Either brother or unique form

biri diğerinin evveli gibi.                                                     Like ones is the previous of others

Sonbahar gelince çayırlar                                                   When Autumn comes the meadows

kararır Memet’in saçları gibi.                                Change color to the black one like Mehmet’s hair

Gökyüzü çavuş olur terfi eder.                                            Sky get rank to the sergeant

Kuşlar asker sırasına girmiş göç eder.                      The birds flying at the sky march to the heaven

Cennete uçup giden masum canlar gibi.                            like those innocent souls

Ağaçların sararan yaprakları                                                The yellowed leaves of trees

sevinçle çırpınarak düşer.                                                   Fluttered down with joyfully

“Yatacağım yer şanlı” der gibi.                               Like saying ‘the place where I lying is glorious!’

Zemheri gelince kar örter                                                  As the death of winter comes

Gelibolu’nun hüzünlü tepelerini.                                Snow cover at the sad hills of Gallipoli

analarının helal ak sütü gibi.                                           Like their mother’s noble milk

Dallar kütükler vurur sahile                                       Branches and logs tossed to the shore

denizin yutup çıkardığı                                               as the sea once swalloved and rejected

“alın yakın bunu kül olsun,                                 Like saying ‘Take and burn them away to the ashes

içinden tahta at çıkmasın” der gibi                           Don’t let the wooden horse get out of it’

Gelibolu artık barış madalyonu             Hereafter the Gallipoli is the medallion of the peace

“Yurtta sulh cihanda sulh” der gibi.          Like saying ‘Peace at home, peace in the world!’

 

WRİTTEN BY ÖZGÜR EKER AND TRANSLATED TO ENGLİSH BY AYHAN ÇAKIR.

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

(NUTUK Sayfa 431)

“Those heroes that shed their blood and lost their lives … You are now lying in the soil of a friendly country. Therefore rest in peace. There is no difference between the Johnnies and the Mehmets to us where they lie side by side here in this country of ours … You, the mothers who sent their sons from faraway countries, wipe away your tears; your sons are now lying in our bosom and are in peace. After having lost their lives on this land they have become our sons as well.”

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

 

 

 

 

 

TÜRK GENÇLİĞİNE BIRAKTIĞIM EMANET

 

 

Saygıdeğer Efendiler, sizi günlerce işgal eden uzun ve teferruatlı nutkum, nihayet geçmişe

karışmış bir devrin hikâyesidir. Bunda milletim için ve gelecekteki evlâtlarımız için dikkat ve

uyanıklık sağlayabilecek bazı noktaları belirtebilmiş isem kendimi bahtiyar sayacağım.

Efendiler, bu nutkumla, millî varlığı sona ermiş sayılan büyük bir milletin, istiklâlini nasıl

kazandığını, ilim ve tekniğin en son esaslarına dayanan millî ve çağdaş bir devleti nasıl

kurduğunu anlatmaya çalıştım.

Bugün ulaştığımız sonuç, asırlardan beri çekilen millî felâketlerin yarattığı uyanıklığın eseri ve bu

aziz vatanın her köşesini sulayan kanların bedelidir.

Bu sonucu, ‘Türk gençliğine emanet ediyorum.

Ey Türk gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti’ni, ilelebet muhafaza vemüdafaa etmektir.                                                                                                                                                                                   Mevcudiyetinin  ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir.

İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahilî ve harici bedhahların olacaktır.

Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyet’i müdafaa mecburiyetine düŞersen, vazifeye atılmak için, içinde

bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok namüsait bir

mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada

emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün

kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her

köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere,

memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler.

Hattâ bu iktidar sahipleri, Şahsî menfaatlerini, müstevlîlerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler.

Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.

Ey Türk istikbalinin evlâdı! işte, bu ahval ve şerâit içinde dahi vazifen, Türk istiklâl ve

Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!

https://youtu.be/NPE-ja4gLB0

 

© 2016 ozgureker.com.tr

eb6b2cd438d9b514e2b58d8ec07b91fd.lock